Keuzevrijheid voor het paard: It’s your call

De ruiter was oprecht geïnteresseerd maar ook zeker verwonderd. “Een paard zelf laten kiezen, is dat niet super zweverig dan?” Hij bedoelde het niet verkeerd, maar kon zich er gewoon geen beeld bij voorstellen of het praktische doel ervan inzien.

Waarschijnlijk is het mijn beroepsdeformatie, maar ik moest er lang over nadenken. Je paard een keuze geven is toch niet zweverig? Ik had het nog niet eerder zo bekeken. Ik had het met deze ruiter over het onderzoek van Cecilie Mejdell. Cecilie heeft onderzocht of paarden zelf kunnen aangeven of ze een deken willen dragen of niet. Met haar onderzoek wilde zij twee doelen bereiken. Ten eerste wilde ze achterhalen of paarden een beslissing kunnen maken over iets abstracts als een voorkeur voor het dragen van een deken. Ten tweede wilde ze weten of paarden over die voorkeur met ons kunnen communiceren.

Symbolen op drie bordjes

Het resultaat was dat alle paarden in het onderzoek een voorkeur hadden en dat ze deze voorkeur met ons konden communiceren. Natuurlijk vraag je je dan af hoe dit precies in zijn werk gaat. Nou, hou je vast. De paarden hebben geleerd dat een bepaald bordje betekende dat de deken op ging en dat een ander bordje betekende dat de deken af ging. Een derde bordje betekende dat er niets hoefde te veranderen. En warempel, bij verschillende weersomstandigheden lieten de paarden zien dat ze inderdaad een voorkeur hadden die logisch paste bij de weersomstandigheid.

Topwetenschap!

Aan dit onderzoek vind ik twee dingen heel bijzonder. Als eerste is het bijzonder dat de onderzoeker een professioneel diertrainer de paarden heeft laten trainen. Dit gebeurt eigenlijk nooit, terwijl het echt een hele goede toevoeging is. Op die manier hebben de paarden heel snel iets kunnen leren, zodat het onderzoek een sterk onderzoek is geworden. Als tweede is het resultaat natuurlijk bijzonder: paarden begrijpen wat de gevolgen zijn van hun keuzes en ze kunnen hierover met ons communiceren.

Lekker babbelen

Nu ik er zo over nadenk, snap ik wel dat de ruiter dit misschien een beetje zweverig vond. Het is inderdaad een hele andere manier van naar paarden kijken en dat vereist het nodige omdenken. Waar ik wel erg blij mee was, was het feit dat we hierover spraken. Het past bij mijn goede voornemen van dit jaar, namelijk zoveel mogelijk gesprekken voeren en op die manier elkaar verder helpen.

Ben je benieuwd naar het onderzoek van Cecilie en hoe je haar bevindingen in de praktijk kunt brengen? Op 18 februari komt zij spreken op het seminar ‘A Rich Life for Horses’. Je kunt haar dan al je vragen stellen over keuzevrijheid en communiceren met je paard.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Save