Jouw paard herkent jouw emotie


Onlangs kwam in het nieuws dat onderzoekers uit Sussex bewezen hebben dat paarden verschil zien tussen een boos en een vrolijk mensengezicht (Smith et al., 2016). Alhoewel vele paardeneigenaren dit natuurlijk al wisten, is deze kennis blijkbaar niet voor iedereen zo overduidelijk. Ken jij ook niet zo’n combinatie die wat ‘minder harmonieus’ met elkaar omgaat? Mens en paard zijn niet altijd 100% op elkaar ingespeeld en ik zie regelmatig miscommunicatie. Uit interesse of om de band met onze paarden nóg beter te maken, neem ik je graag mee het onderzoek in.

Het onderzoek

Van vijf verschillende maneges zijn in totaal 28 paarden getest. De onderzoekers lieten aan ieder paard twee keer een grote foto met een persoon erop zien: de ene keer met een blij gezicht en de andere keer met een boos gezicht. De volgorde van de foto’s was per paard willekeurig en tussen het laten zien van de foto’s zat minimaal twee maanden tijd. Maar hoe weten ze nu dat deze paarden de twee emoties herkenden?

Reactie op het herkennen van emoties

Emoties spelen een belangrijke rol in een sociale groep: als jij ergens hard van schrikt, kan ik waarschijnlijk ook maar beter gaan rennen. Wanneer een paard dus de emotie van een mens zou herkennen, zal er in het paard iets veranderen op het moment dat ze de foto ziet. Om dit te checken hebben de onderzoekers de hartslag gemeten als graadmeter van stress. Het onderzoek liet zien dat foto’s van boze mensen voor de grootste verhoging van de hartslag zorgden: meer stress dus.

Emoties testen via de ogen

Bovendien hebben ze nog een graadmeter gebruikt: met welk oog het paard vooral naar de foto kijkt. Omdat de ogen van het paard zo ver aan de zijkant van het hoofd zitten, is het gemakkelijk te zien met welk oog het paard vooral kijkt. En dat is dan weer interessant vanwege de werking van de hersenhelften: uit andere wetenschappelijke studies weten we dat het rechterdeel van de hersenpan vooral nare dingen verwerkt en hiernaast verbonden is met het linkeroog. Zo is dat overigens ook bij ons geregeld. Kort gezegd: je bekijkt een chocolade ijsje vooral met je rechteroog en een rouwkaart met links.

Wat bleek hier? De paarden in het onderzoek bekeken de boze gezichten vooral met het linkeroog. Het zien van een boos mensengezicht deed dus iets met de paarden: ze ervaren het als negatief en onaangenaam. Vreemd genoeg bekeken de paarden vrolijke gezichten niet opvallend meer met het rechteroog.

Conclusie

Wat kunnen we precies met deze informatie? Om te beginnen is het goed om je er bewust van te zijn. Als jij met een ongezellige vibe naar je paard gaat, breng je dat over. En is dat de bedoeling of eerlijk naar je paard? Mij lijkt van niet.

Hiernaast opent het onderzoek nog veel meer vragen, zoals hoe het komt dat paarden dit kunnen. Is het nature of is het nurture? Wordt ieder veulen met deze vaardigheid geboren of leert ieder paard zelf mensenemoties herkennen tijdens de omgang met mensen? Een andere vraag die het onderzoek opgooit is waarom de negatieve foto’s vooral met één oog bekeken worden, maar de positieve foto’s niet.

Emoties bij dieren (en bij mensen!) blijven enorm interessant en er is nog zoveel te ontdekken. Wat kan ons gevoel ons vertellen en wanneer worden we voor het lapje gehouden? Dit onderzoek heeft enkel het topje van de ijsberg laten zien, maar laten we ervoor zorgen dat we deze kennis met aandacht gebruiken: smile!!!

Als je het hele artikel wilt lezen, kan dat op: http://rsbl.royalsocietypublishing.org/content/12/2/20150907

Bewaren