Help mijn paard blijft grazen!
30 november 2022 
4 min. leestijd

Help mijn paard blijft grazen!

Je wil samen rustig een stukje wandelen, maar je paard blijft maar naar de grond duiken om gras te snoepen. Hierdoor is de ontspanning helemaal weg, en je moet veel meer aan het touw trekken dan je zou willen. Zo is wandelen echt niet fijn!

In dit artikel leg ik je meer uit over deze situatie. Door je drie vragen te stellen, laat ik je bewust naar je eigen emoties en naar die van je paard te kijken. Hierdoor krijg je meer inzicht in de situatie en wordt het grazen minder vervelend.

Waarom wil je wandelen?

Of het nu een echte wandeling “buiten” is, of je loopt een stukje op het eigen terrein. Waarom wil je dat doen? Wat is het doel van jullie activiteit? Is dat van punt A naar punt B komen? Of wil je een fijne tijd samen hebben?

Want zeker als het om de gezelligheid gaat, dan mag je paard ook een deel van de activiteit bepalen, toch? Als jouw paard wil grazen, is dat in principe prima! Het is een natuurlijke gedraging die vaak ook rustgevend is. Het samen zijn rond de activiteit “grazen” (ook als je geen gras opeet ;-) ) versterkt jullie band en laadt de emotionele batterij van jouw paard op.

“Oke, dan stop ik nu maar met lezen en blijf ik een eeuwigheid naast mijn grazende paard staan?”

- Ha, nee, zo is het ook weer niet. Je mag zelf ook een deel van de activiteit bepalen en als jij wil wandelen, is dat even belangrijk als het grazen. Het gaat dus om de balans.

Maar grazen is in principe niet slecht! Bedenk alleen voor jezelf: gaat het om de kilometers, of om de gezelligheid?

>> Dit is trouwens ook bij honden zo. Mensen laten hun honden vaak weinig snuffelen, terwijl dat juist enorm belangrijk is voor de hond. Wij -de mensen- zijn vaak geobsedeerd door de afstand, of het gebruikelijke rondje, terwijl de hond vaak liever de tijd van de wandeling zou besteden aan relaxed snuffelen.

Waarom wil je paard grazen?

Open deur.

Gras is mega lekker!

Maar is dat echt altijd zo? “Euhm, jazeker Suzy!” hoor ik je zeggen. En misschien is dat voor jouw paard ook écht het geval. Maar ik wil er toch even op doorgaan.

Want zijn er andere situaties waarin jouw paard ook -mogelijk- bij het gras kan, zonder er zo geobsedeerd naar toe te willen?

Een voorbeeld om dit verder uit te leggen: een klant van me had problemen met haar paard in de rijbak. Als ze daar wilde rijden of longeren, dook haar paard direct naar de zijkant, naar het gras. Ze kreeg haar paard met geen mogelijkheid weg van het gras. Mijn vraag aan mijn klant luidde: reageert ze altijd zo intens op gras?

Toen we het hier over hadden, realiseerde mijn klant zich voor het eerst dat haar paard vaak los loopt op het erf. Daar exploreren ze samen en verkennen ze de wereld. Dan is er ook gras, maar daar heeft haar paard dan amper interesse in. Het gras in de rijbak is dus zo aantrekkelijk, niet omdat het simpel gras is, maar omdat het in de rijbak is!


>> Als jij je nu ook realiseert dat het punt bij jullie ook niet in het gras zit, maar in de situatie/omgeving, zit je goed! 

>> Als jouw paard gras altijd even intens aantrekkelijk vindt, zit je trouwens ook goed hoor. 

Het komt beiden voor! 

Emoties weg eten

Ik zie soms dat paarden het gras 'gebruiken' als ze iets spannend of vervelend vinden. Net zoals wij als mensen af en toe ook onze emoties proberen weg te eten met chocolade bijvoorbeeld. Paarden en mensen lijken zoveel op elkaar!

Zo zie ik geregeld aan hun gras-obsessie dat paarden meer last hebben van verlatingsangst. Er is dan niet al teveel aan deze paarden te zien, maar als ze met hun mensen gaan wandelen, wordt het gras een grote afleiding. Het was het mens dan nog niet eerder opgevallen dat het paard verlatingsangst heeft, maar toch is dat de onderliggende reden voor het grazen.

Doordat je nu weet waarom je paard graast, kan je hiermee aan de slag met respect voor de emoties. Je paard afstraffen voor het grazen gaat namelijk niet helpen wanneer het om verlatingsangst gaat.

Waarom zou je paard niet willen grazen?

Als je me al een tijdje volgt, weet je misschien wel dat er iets magisch aan de hand is tussen paarden en mensen. Paarden zijn -in principe- graag bij mensen, en mensen zijn -in principe- graag bij paarden. Daar hoeven we niets voor te doen, dit zit in ons sociale-dieren-DNA.

Vanuit deze sociale, liefdevolle verbinding, is het verkennen van de wereld prachtig. Op jullie eigen tempo, zonder stress, zonder verplichtingen. Gewoon samen exploreren. Dit is magisch, en ook voor jullie mogelijk!

Als jij en jouw paard deze magie gevonden hebben, is het gras veel minder belangrijk. Het gras blijft een fijne afwisseling als snackje tussendoor, maar jullie kunnen nu tevreden en nieuwsgierig ook stukken wandelen. Met de wandelingen stimuleer je de nieuwsgierigheid van jouw paard en versterk je jullie band.

Dit is ook voor jullie mogelijk. Punt. Ieder paard en mens kunnen samen genieten van elkaars aanwezigheid en nieuwsgierigheid naar de wereld. Soms moet je hiervoor wel jouw verwachtingen aanpassen. Misschien groeit de comfort zone van jouw paard exponentieel en struinen jullie binnenkort alle bossen door, met deze magische verbinding. Maar wellicht voelt het voor jouw paard vooral fijn op maximaal 5 minuten van huis. En dat is ook helemaal oké voor jouw paard.

Jouw keuze

Dus de keuze is aan jou. Ga je voor de kilometers, of voor de magische verbinding? Als je voor de magische verbinding gaat, weet ik zeker dat jouw paard daar enorm blij van gaat worden. Heb je hier hulp bij nodig? Meld je dan aan voor Samen Sterker - we starten in januari.


Groetjes,

Suzy

Dierwetenschapper & Paardengedragsexpert


Over de schrijver
In mijn aanpak staan empathie en nieuwsgierigheid centraal. Het paard hoeft niet gehoorzaam te zijn, maar mag juist leren om op een veilige manier te communiceren. Angst en stress verdwijnen niet als een paard 'gewenst gedrag' laat zien, dus "braaf maar bang" is totaal niet wat we zoeken.Mijn droom is dat we emotioneel welzijn net zo belangrijk gaan vinden als lichamelijk welzijn. Ik hoop dat we dezelfde aandacht ontwikkelen voor de emotionele problemen van onze paarden als voor hun lichamelijke problemen. Ik werk daarom met positieve bekrachtiging en met keuzevrijheid voor het paard. Voor mij is het belangrijker hoe jij en jouw paard zich voelen dan hoe het eruit ziet.
Reactie plaatsen